Hikayeler iyileştirir. Hikayeler acıtır.
Tekrar tekrar anlatırsak,
gerçek olurlar.
Hikayeler bizi biz yapar.
O kadar güçlülerdir işte.
Bunu çocukluğumuzun sonbaharında öğrenmiştim.
Mill Valley Pensilvanya
Mezardan çıkma zamanı geldi, Mill Valley.
Çünkü cadılar bayramı geldi.
Ama dikkatli olun, çünkü güneş battığı zaman...
cadıların zamanı gelecek.
Yaptım. Vietnam’a gidiyorum.
Bu akşam biraz çocuk korkutalım beyler.
Herkese Amerika’nın ne kadar...
Teşekkürler.
güçlü olduğunu gösterin.
Akşam arkadaşlarınla çıkacak mısın?
Evde olmayı tercih ederim.
Üstünüze düşeni yapmalısınız...
ve bu ulvi görevi savunmaya hazır olmalısınız.
Islık Çalan Oda Yazan: Stella Nicholls
Stella, cevap ver.
Stella...
Şeker toplamaya gitmek istemiyorum.
Stella. Stella,
bunun şekerle ne alakası var. İntikam alacağız.
Bulabildiğin tüm yumurta ve tuvalet kağıtlarını topla, 7’de gel.
Stella, lütfen.
Bu beraber son cadılar bayramımız olabilir.
Sen hayatı zor mu sanıyorsun? Demin tuvaletten bok topladım.
İğrençsin, Chuck.
Hey!
Nereye gidiyorsun evlat?
Hasat yerine gidiyorum.
Sadece bu gece.
Anne. Gayet iyi işte.
Hayır, değil.
Bacak arası hala biraz bol.
Bir tane daha.
Al sana!
Tam isabet.
Hadi gidelim, kızlar.
Hey, versene şunu.
Canın cehenneme, Harold.
Tommy, yavaşlasana.
Ne yapıyorsun sen?
Rahat bırak beni!
Örümcek Adam dedim...
Örümcek olan bir adam değil.
Tanrı’nın verdikleriyle yetin.
Üf, tamam anne.
Nefes alabilir miyim, anne?
Uslu ol.
Tamam! Bana böyle sarılmayı keser misin?
Şeker toplamaya gitmek için biraz büyümedin mi?
Birileriyle sevgili olmak için biraz çirkin değil misin?
Seni aptal.
Auggie geldi, gitmeliyim.
Bir şey deme.
Hani Örümcek Adam olacaktın?
Yapacak bir şey yok, olan oldu.
Mallar bende, hadi gidelim.
Kardeşime bakmaya çalışma, sapık.
Hey, yapma şunu?
Bu antenler hiç gerçekçi değil.
Ayrıca örümcek adamın 8 kolu olmalı.
Dört değil.
Neyse, en azından bir palyaço değilim.
Kaç kere söyleyeceğim, Piyero’yum ben!
Fransız tiyatrosundan bir 17. yüzyıl karakteri.
Palyaço.
Bunun içinde ne olduğunu biliyor musun?
Askerlerimizde lenfomaya ve Vietnamlılarda...
bozuk anne sütü gibi problemlere neden olan...
kimyasalların aynısı. Sen de hepsini yedin.
O yüzden mi tadı bu kadar güzel?
Çekilsene palyaço.
İnek!
Çekil!
Bence gelmeyecek.
Ne? Hayır ya, gelecek.
Milner bunu her yıl yapar.
Ama bu yıl son olacak.
Neredesin, Tommy?
Okul gazetesi yeni yazarlar arıyormuş diye duydum.
Şu senin hikayelerinden bazılarını göndermelisin.
Gel de şekerimizi çal, Tommy.
Olmaz.
Okulumuzu bilmiyor musun?
Karnımı deşerler benim.
Pontiac Catalina. İşte o, işte geldi!
Tamam, doğal davran.
Yemeğe çıkarız demiştin.
Baş başa.
Tatlıya ne dersin?
Hazır ol.
Ha-ha, ahmaklar.
Bu koku da ne? Of, yaşlı adam donu!
İşte bu kadar.
Tamam, hadi bakalım. Bitirelim şu işi.
Hadi bakalım. Kimmiş şimdi zorba!
Ahmaklar!
Lanet olsun! Küçük ahmaklar!
Şimdi, son dokunuş olarak...
Bok ye, aptal!
Lanet olsun!
Araba!
-Ruth’un onlarla ne işi var? -Chucky, seni küçük aptal.
Bilmiyorum. Biriyle randevusu vardı ama...
onunla değildi.
Lanet olsun!
Onları öldüreceğim!
Kaçmayın!
Koşun!
Yakalayacağım sizi!
Yakalayın onları!
Hadi, koşun!
Orada! Yakalayın!
Ahmaklar, saat 9 yönünde!
Bu koltuk boş mu?
Ah, bilmem... Boş galiba.
Hey, arabamdan inin!
Lütfen, lütfen.
Bir dakika.
Teşekkürler, tamam.
Ne yapıyorsunuz?
Canımızı kurtarıyoruz.
Kusura bakma.
-Tamam, tamam. İyiyiz. -İyi miyiz?
Galiba.
Sağ ol. Sana borçlandık.
Ben Piyero’yum.
Arabanda mı yaşıyorsun?
Hey.
Eşyalarıma dokunma.
Tamam.
Neden tek başınasın?
Neden hala arabamdasın?
Anlıyorum, sen...
Sen buralı değilsin, öyle değil mi?
Nerelisin?
Arkadaşımın kusuruna bakma.
Anne karnında yeterince oksijen almamış.
Senden daha fazla almışımdır, palyaço.
Dursanıza.
O yaptı, ben değil.
Tamam, durduk.
Arkadaşın biraz meraklı.
Yaşayan Ölülerin Gecesi.
Güzel film.
İzledin mi hiç?
“Tamam Vince, kafasına vur.”
“Gözlerinin tam ortasına.”
Yılın en iyi filmi.
Evet... Öyle.
Ramón.
Stella.
Chuck.
Auggie.
Arabadan inin.
Beni duymadınız sanırım.
Hepiniz inin, hemen.
Şimdi.
Sen de.
Meksikalı.
Sen de annen gibi kaçmaya çalışmayacaksın, değil mi Stella?
Bok gibi kokuyorsun.
Arabamdan çekil git.
Hey, göremiyoruz!
Hadi!
Filmi göremiyoruz!
Hey! Arabana bin ya da git buradan!
Hey!
Bu iş burada bitmez.
Hadi gidelim.
Çekilsene, aptal.
-Gidelim. -Ne?
Arabana bin. Ya da gidin. Hadi.
Tamam, gidelim.
Nereye gidiyoruz?
Şu taraftan.
Tamam, beraber gidelim.
İyi misin?
Bana bir saniye izin verin.
Bir şey mi dedim?
Sen değil, şu ahmak Tommy dedi.
Çocukken annesi çekip gitti.
Aynen, insanlar sürekli bunu konuştu durdu.
Küçük bir kasabada yaşıyoruz.
Dedikodular çok acımasızdı.
Tanrım.
Bu durum onu hala rahatsız ediyor.
Gerçi böyle şeyler pek unutulmaz ya.
Bizden başka da arkadaşı yok.
Pek senin tipin değil o.
Stella kimsenin tipi değil ki.
Buna katılmıyorum.
Sen her kızdan hoşlanırsın ki.
Her kızdan değil.
Lütfen yanında çakın olduğunu söyle.
Çakını verebilir misin lütfen?
Çakım var dedim mi?
Yani, hayır, demedin galiba...
Çakısı var.
Biliyorum.
Bugün cadılar bayramı...
Perili bir ev görmek ister misin?
Şaka yapmıyormuşsun.
Hayal kırıklığına uğratmayacağını söylemiştim.
Cadılar bayramında burası neden bu kadar boş?
Eskiden kalabalık olurdu.
Ama bir çocuk kaybolunca kapattılar.
Sanırım yıkıp AVM inşa edecekler.
Çocuklar.
Palyaçolar önden.
Gerçekten mi?
Tamam, gördük işte. Artık gidebilir miyiz?
Korkaklık etmesene.
Çocuk katilinin yaşadığı evde durmak istemediğim için korkak mı oldum?
Gıt gıt gıdak.
Bu evde biri mi öldürüldü?
Bu biraz korkutucu.
Burada kim yaşardı?
Bellows’lar. Buraya yerleşen ilk ailelerden.
19. yüzyılın sonlarında.
Bu kasabayı haritaya koyan kağıt fabrikasını kurdular.
Merdiven bulmayı deneyelim.
Evet.
Aynen düşündüğüm gibi.
Burayı sağlam kapatmışlar.
Kalemi olan var mı?
Lola ile tanışın. Bana çok aşık.
Sana mı aşık?
İyiymiş.
Lola!
Senden çok daha yakışıklı.
Bellows’ların bir sırrı vardı.
Evden çıkmasına izin vermedikleri bir kızları.
Efsaneye göre kızın anormal bir durumu varmış.
En korkutucu kısmı ise...
ailesi onu tüm portrelerden çıkartmış.
Bugüne kadar Sarah’nın fotoğrafını bulan olmadı.
Onu aileden sildiler.
-Koşsana, palyaço! -Kahretsin!
Beni yakalayamazsınız ki!
Chuck, beni korkutursan seni gırtlaklarım.
Ona ne oldu sonra?
Her yerden çocuklar gelirdi...
Tuhaf Sarah’yı görmek için.
Ama onu gören olmasa da,
sesini duyarlardı.
Duvarların içinden.
Sarah onlara hikayeler anlatırdı.
Korkunç hikayeler.
Bazı çocuklar eve bir daha dönmedi.
Kasabada çocuklar ölmeye başladı.
Zehirlendiklerini söylediler.
Ama herkes Sarah yüzünden olduğunu biliyordu.
İnsanlar onu bulana kadar...
o çoktan kendisini asmıştı.
Aşağıda.
Efsanenin devamında ise...
Bellows’ların evine karanlıkta gelip
Sarah’dan bir hikaye anlatmasını isteyince...
duyduğun son hikaye bu oluyor.
Bu da ne?
Diğer taraftan it.
İt.
Yok artık.
Buraya kadar.
Sarah’nın odası.
Beni korkutamazsın.
Chuck?
Ne...
Ah!
Nasıl? Yaşlı kadın nerede?
Ve... Köpek?
Hangi yaşlı kadın?
Buradan çıkmamız lazım.
Stella! Stella! Buradan gitmeliyiz!
Stella, hadi!
Çocuklar, bunu görmeniz lazım! Çabuk gelin!
Korkak kimmiş?
Kapa çeneni.
Ailesi onu buraya kilitledi.
Dünyadan uzak, burada tutmuş.
Tek başına, bir ucube gibi.
O da tam olarak...
buraya oturup...
çocuklara hikayelerini bu duvardan anlatmış olmalı.
Bunu daha önce nasıl görmedik?
Görmemizi istemedikleri için olabilir mi?
Artık gidebilir miyiz?
O da ne?
Bu kitap Sarah Bellows’a aittir.
İnanmıyorum! Bu onun korku hikayeleri kitabı.
Kitabı mı varmış?
Efsanelerde kitaptan hiç bahsetmemişlerdi.
Bu kitap efsanenin her bir versiyonunda geçiyor.
Üstelik...
çocukların kanıyla yazıldığı söylenir.
Bu hikayeleri dinleyen çocuklar öldü.
Bunu bulduğumuz yere geri koyalım ve buradan çıkıp gidelim.
Lanet olsun!
Tamam, tamam, tamam. Herkes...
Herkes sussun.
Olamaz, yaşlı kadın ve köpeği!
Tommy, yeter ama. Bırak gitsinler.
Ruth, sen misin? Kapıyı açar mısın?
Komik değil ama. Açmazsan...
Bunu yapamazsın! Hadi ama!
Polise söylerim!
Bunu neden yapasın ki?
Bu komik değil! Tommy, hadi ama.
Kardeşim içeride.
Lütfen.
Aç şu lanet kapıyı!
Açsana.
Ruth! Aşağıdayız. Kapıyı aç.
Sen de çöpsün zaten.
Tommy, yaptıklarım için özür dilerim!
Umarım çıkmanın yolunu bulursunuz.
İyi misin?
Evet.
-Al şunu üstümden! -İyisin, yok bir şey.
Hayır! Al şunu üstümden! Alsana! Al üstümden!
Hey!
Al şunu üstümden! Al üstümden!
-Sorun yok. -Bir şey beni ısırdı!
Tamam. Tamam. Sorun yok.
Hey, bana yardım eder misin?
-Örümcekler gitti. -Teşekkür ederim.
Tanrım, Auggie. Amma azgınsın sen de.
Bırak şu işleri de yardım et çıkalım şuradan.
Komik değil! Yanımızda kız var.
Kızlar... var.
Hadi ama! Daha hızlı itmelisin. Hadi.
Sarah Bellows, bana bir hikaye anlat.
Bana bir hikaye anlat.
Sarah Bellows, bana bir hikaye anlat.
Durun, bir şey duydum. Burada biri var.
Geri geldi.
Tommy!
Çok üzgünüz. Çok üzgünüz.
Dediğim her şeyi geri alıyorum.
Özür dilerim!
Tommy, lütfen!
Ruth, neden böyle bir piskopatla görüşürsün ki?
Bok toplamaktan iyidir.
Peki, kim açtı?
Ne fark eder? Hadi gidelim.
Piyero kostümün güzelmiş.
Teşekkür ederim.
Bu, eğlenceliydi.
Kahretsin!
Her şey için özür dilerim.
-Bunu neden yaptı ki? -Bu Tommy için bile çok alçakça.
Yani sütün içine osurup
içmemi isteyecek kadar alçak.
Bu 5. sınıfta olmuştu.
9. sınıftaydık.
Yardım etmek için bir şeyler bulabilirim.
Sorun değil, hallederim. Ama teşekkürler.
Sabaha kadar burada beklerim.
Tamirciye götürmem lazım.
Bodrumda çekyatımız var.
İstersen kalabilirsin.
Bak, ben gerçekten sorun olsun istemem.
Babam uyanmadan gidersek sorun olmaz.
Sam’in evcil hayvanı lağım sıçanı mı?
Tuhaf bir kızsın.
Daha bitmedi.
Çocukken bunları çok severdim. Koleksiyonun mu var?
Hepsini okumuşumdur.
Her sayfasını.
Yazar olmak konusunda ciddiysen...
bunu burada yapamazsın.
Şehre taşınmalısın.
Babamı bırakamam.
Şey...
bodrum alt katta.
Evet, genelde orada olur.
Bu kitap Sarah Bellows’a aittir.
Tavan Arası
Kedi Patisi
Yaratık
“Harold.”
Tommy Milner.
Saate bak! Yine sarhoş musun?
Cadılar bayramı.
Wolverton’lara yumurta götürmen gerekiyordu.
Şimdi mi?
Şimdi!
Ne?
Bu saçmalık.
Tommy hayatı boyunca bu korkuluktan nefret etti.
Yumurtaları aldı ve son kez evden çıktı.
Tommy...
Canın cehenneme, Harold.
Anne!
Yardım et!
Anne!
Aman Tanrım!
Şuna bir baksana.
Gittiğini sanıyordum, yabancı...
Deniyorum.
Kimse şu liseli Tommy Milner’ı dünden beri görmemiş.
Görgü tanıkları kavgaya karıştığını söylüyor.
Açık hava sinemasında.
Arabana bunu Milner yapmadı.
Değil mi?
Adın neydi?
Ramón.
Rodriguez.
Bana sorarsan birkaç gün...
buralardan ayrılmazsan iyi olur.
Anladın mı?
Rodriguez.
Bu daha önce burada değildi.
Kırmızı mürekkep ıslaktı.
Sanki kan gibiydi. Mürekkepten daha yoğundu.
Bunu nasıl yersin?
Bunun içinde hayvanın kaç parçası var biliyor musun? Yedi!
Bunu bir dergide okumuştum.
İyiymiş. Korkuluğa mı dönüşüyor?
İlginç bir sürpriz.
Bu bir sürpriz değil.
Sana dedim ya, hikaye...
bir anda belirdi.
Tommy okula da gelmedi.
Bir anda yok oldu.
Herkes gidip komünist vurmak istediğini biliyordu.
Belki de o...
savaşa erken gitti.
Ama o odada...
Uzatma.
Hayır, anlatsana.
Evde...
saklanırken...
Oda yepyeniydi. Mükemmeldi.
Sanki orada yaşıyorlarmış gibi. Sonra...
yaşlı bir kadın ve köpek gördüm. Bana bakıyorlardı.
-Gözlerinde... -Dediklerinizi kulaklarınız duyuyor mu?
Bize o evde hiçbir şey olmadı!
Tommy’nin yaptıkları dışında.
Gittiyse de...
yolu açık olsun.
Oraya hiç gitmemeliydik.
O kitabı almamalıydık.
Korkunç bir hikayeyi ciddiye aldınız.
O kadar.
Endişeliyim. Tommy okula da gelmedi.
Kitabın içinde adı yazıyordu.
Birbiriyle bağlantılı olamaz, değil mi?
Tabii ki, olamaz.
Stella, polisle başım belaya girmemeli.
Görmem gerekiyor.
Tommy’nin üstünde dün akşam bu vardı.
Tamam diyelim ki bu Tommy.
Kitapta olanlar da gerçekten, gerçek hayatta olduysa...
Beni korkutmaya çalışma.
Bu sadece bir korkuluk.
Kitabını geri getirdim.
Geç kaldın.
İkinci vardiya mı?
Çalışmak zorunda mısın?
Hayır diyemem.
Dolapta yemek var.
Eskiden de bu kadar çalışır mıydın?
Annem buradayken...
Bir çocuk kayboldu diye duydum.
Herkes bunu konuşuyor.
Lütfen akşamları hemen eve gel, en azından bu aralar.
Tamam.
Sivilcen yeterince büyük mü sence?
Örümcek ısırığı bu, aptal.
Örümcek...
Kahretsin, muzum...
Gittiğini sanıyordum.
Umarım acıkmışsındır.
Açlıktan ölüyorum, teşekkürler.
Biliyor musun, Tommy’nin kayboluşu aklımdan çıkmıyor.
Yani, bence...
Onu nereden buldun?
Şurada, rafındaydı.
Hayır, biraz önce buradaydım. Bu yoktu.
Ben bunu eve geri götürdüm.
Ne?
Bu nasıl... Bu nasıl buraya geri geldi?
Ayak Başparmağı
-Neler oluyor? -Nasıl yani?
Bu nasıl olabilir?
Durdurmamız lazım!
Bir anne, bahçesinin köşesinde çukur açarken...
bir başparmak gördü, “ne kadar da büyük!”
“Ben bununla güveç yaparım” dedi.
Bu nasıl bir hikaye?
Ne?
Auggie.
Auggie!
Cevap ver!
Auggie!
Hayır, burada bir şey yok.
Jeff’le hafta sonu kaçamağına gitmeden...
markete gidebilirdin en azından.
Hayır, ona “baba” demeyeceğim.
Tamam, güveç yiyeceğim.
Buzdolabındaki güveç.
Birisi yapmış işte.
Neyse, döndüğünde görüşürüz. Seni seviyorum.
Auggie, cevap ver!
Hey, yemek yiyorum.
Auggie!
Stella!
Auggie, sakın onu yeme!
Dinle beni, bir sonraki hikayede sen varsın!
Ne yaparsan yap, sakın bir şey yeme!
Ha-ha. Çok komik.
Chuck mı sizi gaza getirdi?
Auggie, bu şaka değil.
Hikaye şu an kendi kendini yazıyor.
Bu nasıl oluyor bilmiyorum ama okuyorum.
Bir ses onu korkuttu.
“Başparmağımı kim aldı?”
Kayıp başparmağını arayan cesetti bu.
Evet, biliyorum bu hikayeyi.
Çocukken babam anlatırdı.
Çocukken ödümü koparırdı ama...
birinin bunu söylemesini beklemem mi gerekiyor?
Çünkü hiçbir şey...
duymuyorum.
Ama biz hikayeyi görüyoruz!
Sonra ses daha da gürleşti:
“Başparmağımı kim aldı?”
Ben tek başımayım.
Ses falan yok.
Evet ama duyacaksın.
Şu an konuşan sadece sizsiniz.
Auggie!
Hayır, Auggie, aç şunu!
Auggie, hiçbir şey yeme!
Auggie!
Tanrım!
Auggie. Auggie?
Auggie? Hadi, Auggie, cevap ver!
Bunu... duydunuz mu?
Neyi? Hiçbir şey duymadım.
Güveçte başparmağı vardı. Başparmağı.
Kitapta ne yazıyor?
August çok korktu.
Ama düşündü ki, “nerede olduğumu bilmiyor.”
“Beni asla bulamaz.”
Kitap bunu nereden bilebilir?
Sonra tekrar aynı sesi duydu:
Kim...
benim...
başparmağımı...
“aldı.”
Auggie, hemen evden çık!
Bir iki sokak uzaklıkta!
Kim...
benim...
başparmağımı...
aldı...
Hadi, hadi.
Auggie!
Tommy! Tommy Milner!
Bu yıl yeterince iç karartıcı değilmiş gibi...
bir de başımıza kayıp çocuk vakası çıktı.
Bizim Tommy Milner, burada
küçük Mill Valley’imizde.
Kitabı bulan bendim.
Eve ben götürdüm.
Bu senin suçun değil.
Aslında...
hayatımdaki tüm kötülüklerin tek sebebi benim.
Annemin beni terk etmesi.
Şimdi de Auggie.
Bu doğru değil.
Pardon geç kaldık. Ruth’un sivilce boyası yeni bitti.
Yemin ederim sen bu kadar gergin bir insan olmasan...
sivilcem falan olmazdı.
Bu kadar acil olan ne?
Auggie nerede?
Auggie gitti.
Başka bir hikaye yazıldı.
Gözlerimizin önünde.
Anlamıyorum.
Bu ne?
Bu kötü bir şaka olmalı.
Cadılar bayramı bitti.
Auggie nerede?
Bilmiyoruz.
Ailesi evde yoktu zaten.
O da yok oldu.
Ne demek bilmiyorsunuz? Bulalım o zaman!
Geri geleceğini sanmıyorum.
Önce...
Tommy yok oldu.
Şimdi de Auggie.
Hepsinin hikayesi vardı.
Yani kitapta ve gerçek oldu.
Her gece.
Tanrım, başparmak mı yedi?
Sen kitabı değil,
kitap seni okuyor.
Bir şeyi uyandırdık sanırım.
Hepimizin başına aynı şey gelecek.
Hepimiz o evdeydik.
Hayır, bu gerçek değil, tamam mı?
Hikayeler kimseye zarar veremez.
Sarah Bellows bir efsane.
Değilse de ne fark eder, öldü o.
Polise gitmemiz lazım.
Hayır, olmaz.
Tommy’nin Ramón'un arabasına ne yaptığını biliyorlar.
Onlara göre...
Auggie! Auggie’yi bulmalıyız.
Polise gitmiyoruz.
Dediklerimize inanmazlar zaten.
O zaman inandırırız.
Onlar durumu anlayana kadar
hepimiz ölmüş oluruz.
Hayır, hayır.
Eğer polise gitmezsek...
başka ne yapabiliriz?
Oturup hikayemizin yazılmasını mı bekleyeceğiz?
Bu cadıyı durdurmanın bir yolu olmalı.
Ben hiçbirine inanmıyorum.
Gitmem lazım.
Müzikalim bu akşam.
Sizin salak cadılar bayramı şakalarınızla uğraşamam.
Bu şaka değil, Ruth.
-Yazar olmak istediğini biliyorum... -Ruth, gitme.
Stella ama bu şaka çok acımasız.
Ruthie! Ruthie, dur.
Gerçekten bunun işe yarayacağını düşünüyor musun?
Salem’de işe yaramıştı.
Neden? Neden yanmıyorsun?
Nefret ediyorum senden! Nefret ediyorum. Kahretsin!
İşte bu yüzden kitap okumuyorum!
Yakarak yok edemeyeceğimizi biliyoruz.
Ama Sarah Bellows ile ilgili ne biliyoruz?
Mill Valley Gazetesi
Kağıt Fabrikası kapanıyor.
Doğum ve Ölüm Kayıtları
KARA BÜYÜ MÜYDÜ?
Şunu dinle:
“Sarah kendini astıktan sonra Bellows ailesi”
“Sylvie Baptiste’i işten çıkarttı.”
“Çünkü o ve kızı Lou Lou’nun,”
“Sarah’ya kara büyü öğrettiğinden şüpheleniyorlardı.”
Gazete yazmışsa doğrudur, değil mi?
Sarah’nın fotoğrafı var mı?
Hayır, sadece adı.
Ama beyin tuzu ilanı buldum.
Baş ağrısı ve kabızlığa iyi geliyormuş.
Neden tutmadı anlamadım.
Auggie olsaydı buna çok gülerdi.
Gözlerim kanayacak artık.
Sarah ile ilgili hiçbir şey bulamadık.
Son Bellows da gitti.
Kendini hangi yıl asmış?
1898.
Bir yıl içerisinde de tüm ailesi gitmiş.
Ne bekliyordun ki?
Adın çocuk ölümleriyle anılsa sen kalmak ister miydin?
Gittiler demiyorum, yok oldular.
Yani, bir daha izlerine rastlanmadı.
Mesela babaları...
Deodat.
Adamın kağıt fabrikası var ve...
satmadan mı gitmiş?
Onunla ilgili hiçbir makale ya da mektup yok.
Öylece yok olmuş.
Deodat...
Deodat.
Bu ismi daha önce görmüştüm.
“Deodat ava gitmek isteyen zengin bir adamdı.”
Başka bir isim söyle.
Oğullarından biri, Ephraim.
Ephraim Bellows.
Onlar kasabayı terk etmedi.
Hepsinin bir hikayesi var.
Neden?
Aman Tanrım.
Aman Tanrım, yine başladı.
Yeni bir hikaye yazıyor.
“Kırmızı Nokta” mı?
Neden bana bakıyorsunuz?
Ne?
Kahretsin! Ben miyim yoksa?
Ben... Ölecek miyim?
Ölmek istemiyorum! Daha hiç sevişmedim bile!
Bir gece bir örümcek...
genç bir kızın yanağını ısırdı.
Örümcek mi? Ben örümcek adamdım!
Bekle... Genç bir kız mı?
Tuvalete gitti.
Bu sen değilsin. Kız kardeşin.
Ruthie mi?
Oyuncular, 20 dakika sonra sahneye.
Tatlım, onu halletmen lazım.
Tamam.
Başka bir tuvalet.
-İkinci kat! -Tamam.
Ruth.
Çekilin!
Ruth!
Tanrım, Ruth!
Yardım edin, yardım edin bana!
Ruth, tamam, geldim. Sorun yok. geldim.
Yardım et! Yardım et! Alın üstümden!
Alın üstümden!
Ruth, sorun yok. Sorun yok. Geldim.
Alın üstümden!
İyi olacaksın, tamam mı? Sorun yok.
Çekil, çekil, çekil!
İyisin, iyisin, iyisin Ruthie.
Yardım edin! Hemen yardım çağırın!
İyisin Ruthie, iyisin. Her şey bitti.
Alın üstümden!
Aldık, Ruthie. Üstünde bir şey yok.
Alın üstümden!
Ruthie, hepsi gitti...
Üstünde bir şey yok, tamam mı?
-Alın üstümden. -İyisin, tamam.
Alın üstümden.
Çok kötü. Umarım iyileşir.
Onu gördüm. Sarah oradaydı.
Her şeyi o kontrol ediyordu.
Kız kardeşim gitti.
Sırada biz varız.
Buldun mu?
Louise Baptiste...
Lou Lou?
220 Goldshire Sokağı.
Yine aynı saçma rüyayı gördüm.
Kırmızı odada sıkışmıştım.
Şişman, beyaz kadın oradaydı.
Sürekli fısıldıyordu.
“Burası kötü bir yer.”
“Kaçabiliyorken kaç.”
Cadı bunu bana karşı kullanacak diye korkuyorum.
Merhaba.
Lou Lou Baptiste hala burada mı yaşıyor?
Gerekli olmadığı sürece kimseyi bombalamak istemem.
Tricky Dicky. Böyle başkan adı mı olurmuş.
Anne, misafirlerin var!
Lou Lou, bizi duyabiliyor musun?
Sıradaki siz olabilirsiniz.
Neden böyle söylediniz?
Çünkü şarkı öyle, kızım.
Cenazenin arkasından
gülme sakın
çünkü sıradaki sen olabilirsin.
Sarah çok severdi o şarkıyı.
Onun kitabı bizde.
Kitabını mı buldun? Getir bana.
Ona bunu ben verdim.
Haline çok üzülürdüm.
Orada, karanlıkta otururdu.
Tek başına.
Annen ona bir şeyler öğretti mi?
Ne gibi?
Kara büyü gibi...
Hayır.
Büyü yok, evladım.
Sadece öfke var.
O zaman nasıl olur da hikayeleri yazmaya devam ediyor?
Hikayeler acıtır.
Hikayeler iyileştirir.
Ne yaptığınızın farkında mısınız?
Ne yaptık?
Kitabı almamalıydınız.
Onu kızdırdınız.
“Solucanlar içeri sürünür, solucanlar dışarı sürünür.”
Bazen böyle olur.
Ama benim bilmem lazım.
Başka zaman, şimdi onu sakinleştirmeliyim.
Hayır, bizim de bilmemiz gerekiyor!
Doktorlara bildiği her şeyi söyledi.
Şu kızın kendini astığı hastanedeki doktorlara.
Ama...
herkes Sarah kendini evde astı diyordu.
Sen orada değildin. Annem oradaydı.
Hastane kayıtları vardır.
Sarah’nın kayıtları.
O zaman burada hala ne işimiz var? Gidelim!
Seçim günü, millet.
Sesinizi duyurun.
Savaşa hayır deyin! Vietnam’a hayır deyin!
Çocuklarımızı ölüme göndermeye hayır deyin.
Pardon.
Eski bir hastanızın kayıtlarını görmemiz gerekiyor.
Hasta kayıtlarımız gizlidir.
Ama...
Yani...
Yaklaşık 100 yıl önce öldü.
Yani onun ya da başkasının pek umurunda değildir.
Eski hastaların dosyalarıyla ne yapacaksınız çocuklar?
Okul ödevimiz için.
Şey...
İnsan psikolojisi araştırmaları üzerine.
Evet, araştırmalar.
Eski hastanedeki dosyalar sanırım...
Kırmızı odada.
Kırmızı oda mı?
Onay süresi 6 hafta.
En fazla.
Kalem lazım mı?
Buraya kadarmış demek.
Hadi!
Olmaz.
Kırmızı odaya giremeyiz!
Hayır, kırmızı odaya girmek zorundayız.
Hayır, ben girmem!
Dr. Kaufmann telefona lütfen.
Dr. Kaufmann.
Rüyamı anlattım sana.
Gitmek istemiyorum.
Bak, gerçekten kırmızı değilmiş. Sakin ol.
ARŞİV BÖLÜMÜ
Ama adı kırmızı oda, tamam mı? İlla kırmızı olmak zorunda değil.
Ben yokum.
Tamam... Burada bekle.
Hızlı oluruz. Sıkıntı olmaz.
Sakın yakalanma.
Hey, nereye gittiğini biliyor musun?
Tanrım, Tanrım, Tanrım.
Hey, sen.
Burada olmaman gerekiyor.
Hey! Dur!
Kırmızı oda.
Hasta kabul formları, psikolojik testler...
Yediği yemekler bile...
Burada... her şey var.
Onu kendi ailesi yatırmış.
PENNHURST HASTANESİ TIMARHANE KOĞUŞU
Burada yazana göre...
akromazi albino hastasıymış.
Farklı olduğu için onu bodruma kilitlemişler.
Doktoru ise...
Dr. Ephraim Bellows.
Kendi abisi mi?
Evet.
Tanrım. Ona işkence etmişler.
Baksana: Elektroşok...
İzolasyon terapisi...
Lateral serebral diatermi tedavisi...
Peki ya bu?
Bu ne?
Bunu daha önce görmüştüm.
Balmumu silindiri.
Eskiden bunlarla ses kaydı yaparlardı.
Yani Sarah’yı duyabilecek miyiz?
Bu tarafa gitti.
Alarmı çalıştırın!
Şimdi gerçeği söyleyeceksin.
Değil mi, Sarah?
Ben...
Çocuklara zarar vermedim.
Bunu yapmadım.
Ephraim...
Bu gerçek değil.
Değil mi?
Ben... yapmadım.
Onları incitmedim.
Gerçeği söyle, Sarah.
Ben senin kardeşinim...
O çocukları zehirledin.
Hayır. Hayır.
Ben...
Ben onları kurtarmaya çalıştım.
Ama kimse beni dinlemedi.
Onları incitmek istemedim.
Ama çıkmama izin vermediniz.
Sarah...
Gerçeği söyle.
Ne yaptığını bilmiyor.
Sudan oldu.
Bunu konuştuk, Sarah.
Su.
Suda bir sorun yok.
Sen o yüzden buradasın.
Fabrika.
Fabrikadan gelen civa.
Suyu zehirle...
O yapmadı.
Ailesi yaptı.
Sarah,
hala burada mısın?
Sana söyleyeceğim.
Duymak istediklerini sana söyleyeceğim.
Neymiş o?
Charlie kırmızı bir odayla ilgili rüya görmüştü...
Charlie mi?
Kırmızı Oda.
Charlie kim?
Chuck.
Rüyasında...
beyaz suratlı...
siyah gözlü...
ve uzun siyah saçlı bir kadın...
sessizce odasına girdi...
Ona doğru eğildi ve dedi ki,
“Burası”
“kötü bir yer.”
“Kaçabiliyorken”
“kaçmalısın.”
Bu hiç iyi değil.
Chuck!
Yardım edin!
Yardım edin! Birisi, yardım etsin!
Yardım edin! Lütfen, kimse yok mu?
Yardım edin. Yardım edin!
Birisi yardım etsin!
Hadi!
Chuck! Chuck, neredesin?
Chuck!
Nerede o?
Burada olmalıydı...
Chuck? Chuck?
Chuck.
Küçük arkadaşınız nerede?
1968 seçim gecesi haber bülteni devam ediyor.
Stella.
Baba.
İyi misin? Neredesin?
Stella?
Ölmekten korkuyorum, baba.
Tatlım, böyle konuşma.
Sorun ne, söyle bana. Ne yapabilirim?
Yapabileceğimiz bir şey yok.
Benim de yapabileceğim bir şey yok.
Hayır. Sen... Anlat bana tatlım.
Nerede olduğunu söyle. Hemen geleceğim.
Başına ne geldi, umurumda değil. Bana anlat lütfen.
Eğer kaybolursam...
Kaybolmak mı?
Eğer beni bulamazsan...
Nerede bulamayacağım?
Stella?
Ben seni terk etmedim.
Bunu sana asla yapmam.
Neden bahsettiğini anlamıyorum.
Ne terk etmesi, Stella?
Neden terk edesin beni? Yanında biri mi var?
Sen...
Beni dinle, tatlım.
Bu senin suçun değil, Stella.
Annen bizi senin yüzünden terk etmedi.
Herkes benim yüzümden olduğunu söyledi.
Hayır, lütfen, beni dinle...
O senin yüzünden gitmedi.
Bu asla
senle ilgili değildi. Bu onunla ilgiliydi.
Bilmiyorum, o derinlerde bir yerde...
kapana kısılmış hissediyordu. Bilmiyorum. Ben...
Bu karışık bir durum. Keşke cevapları bilsem...
Ama üzgünüm tatlım, sana verebileceğim bir cevabım yok.
Seni seviyorum, baba.
Kapatmam lazım.
Senin suçun değil, Stella.
Lütfen telefonu kapatma tatlım.
Üzgünüm. Kapatmam lazım.
Beni dinle, senin suçun de-
Baban gelip seni alacak mı?
Stella... neler oluyor?
Hemen cevap vermeni istiyorum.
Beni anlıyor musun?
Richard Nixon hala %43’te.
Humphrey %35, ama Wallace bir puan arttı.
Peki ya benim telefon hakkım?
Kurallar asker kaçaklarına işlemez.
Bunu öğrenmeyeceğimi mi sandın?
Ramón Morales.
Ülkene olan görevini yerine getireceksin.
Öyle ya da böyle. Ama sana yardım edebilirim...
kayıp arkadaşlarınla ilgili bildiklerini anlatırsan.
Bildiğim her şeyi söyledim zaten.
Evet, tabii.
Sarah Bellows’un kitabı.
Hikayeler kendi kendine yazılıyor
ve hepsi gerçek oluyor.
Cesetleri bulamıyoruz.
Evet, biliyorum.
İnanması zor.
Ruth’u okulda kurtardık.
Yani ölmesine engel olduk.
Ruth Steinberg mi?
Ondan mı bahsediyorsun?
Kimseyi kurtardığın yok. Tımarhanede o.
Hayatının sonuna kadar da orada olacak.
Çıkabilirsin, Stella. Serbestsin.
Sen bu asker kaçağından çok daha iyilerine layıksın.
Baban duysa ne derdi?
Hiçbir yere gitmiyorum.
Savaşa gitmeyeceğine göre belki hapiste bir gece çeneni gevşetir.
Hadi, Hobbs.
Eve git de Nixon kazandığında bana borçlu olacağın
10 doları bul.
-Ben burayı kapatırım. -Tamam, iyi geceler.
İyi geceler, kumrular.
Sana söylemeliydim.
Korkak olduğumu sanıyor olmalısın...
Asla böyle düşünmem.
İki ay önce abimi Vietnam’dan bize geri gönderdiler.
Parçalar halinde.
Çok üzgünüm.
Geçen hafta askere çağırıldığım zaman...
Yapamadım.
Oraya ölmeye gidiyoruz.
Kitap beni okursa
ne diyeceğinden korkuyorum.
Al bakalım oğlum.
Nasıl, iyi mi?
Bağla beni koca adam
Bu iğrenç şeyleri kim yazdı?
Sen mi, Stella?
Hikayeleri biz yazmadık.
Trigger?
Yeni bir hikaye mi var?
Lütfen, çıkmamıza izin verin. Eğer başka bir hikaye başladıysa
hepimiz tehlikedeyiz!
Neler oluyor söyleyin!
Hikaye ne?
Beni dinleyin. Hepimiz öleceğiz.
Sıra bende.
Tamam, hikayede ne oluyor?
Hangi isim olduğunu söyleyin bari.
Ramón.
Bu bir kamp hikayesi.
Eskiden ödümü koparırdı.
Uzun yaratık geliyor. Beni alacak...
Neler oluyor?
Dinle bak, o şeyi söyleyecek.
Bağla beni koca adam...
Dalga mı geçiyorsunuz?
Lütfen, çıkmamıza izin ver!
Bağla beni koca adam...
Ramón!
Ramón.
Aman Tanrım, Ramón.
Aman Tanrım, bu ne?
Yardım edin, lütfen! Beni duyan var mı?
Anahtarlar.
Acele et!
Korkak!
Anahtarları aldım.
Hadi, hadi, hadi, hadi.
Korkak!
Koş! Git, git, git!
Neyi bekliyorsun?
Eve git.
Ona gerçeği anlat.
Bu şey beni takip edecek.
Hikayeler her seferinde gerçek oluyor.
O zaman hızlı koş.
Onu durdurursan...
bunu da durdurursun.
Sarah!
Beni duyabiliyor musun?
Lanet olsun! Bu hikayelere bir son vermen lazım!
Biz sana hiçbir şey yapmadık!
Biz sadece sana yardım etmek istiyoruz! Masum olduğunu biliyoruz.
Çocukları zehirlemediğini biliyoruz.
Ama lütfen, artık hikayelerine bir son ver!
Stella!
Neredesin?
Perili Ev
Hayır, hayır, hayır.
Stella.
Stella!
Hey, Stella!
Odasından çıktı!
Çocuklar? Odasından çıkmış!
Onu hemen bulun!
Sarah!
Bunu bana bırak, Harold.
Sarah!
Sarah, neredesin?
Sarah!
Onu duyabiliyorum.
Burada o!
O burada!
Sarah!
Neredesin?
Lou Lou.
Sarah’yı gördün mü?
Hayır, hanımefendi.
Yalan söylüyor.
O yalan söylemez.
Lou Lou?
Hayır.
Sarah’yı görmedim ben.
Hayır, Bay Bellows, lütfen, hayır!
Durun, lütfen!
Bizden saklanamazsın.
Yakaladım seni!
Hayır! Hayır!
Yardım edin! Yardım edin!
Stella!
Lütfen! Yardım edin!
Herkese sudan bahsediyor.
-Onunla ne yapalım? -Birisi, lütfen bana yardım etsin.
Çirkin çeneni kapatacaksın. Yoksa biz senin yerine kapatırız.
Lütfen, yardım edin!
Yardım edin, lütfen!
Hak ettiğin yere gidiyorsun.
Yardım edin, lütfen!
Sus yoksa başına gelecekleri biliyorsun!
Lütfen bırakın beni, lütfen!
Bırakın beni.
Beni oraya koymayın.
Bunu bir daha denersen seni tımarhaneye yollarız.
Lütfen. Bekleyin! Lütfen!
Odanda kalmalıydın.
Lütfen. Lütfen. Ben yapmadım!
Sen gün ışığını hak etmiyorsun.
Hayır!
Size söylüyorum, ben Sarah değilim!
Lütfen.
Stella...
Başka bir hikayem var...
sadece senin için.
Stella,
beni duyabiliyorsan...
her neredeysen...
ona gerçeği söyle.
Hayır.
Senin de bir hikaye dinleme zamanın geldi, Sarah.
Sen mağdurdun, Sarah.
Ama şimdi bir canavara dönüştün.
Tam da onların söyledikleri gibi.
Stella.
Arkadaşlarımı aldın.
En çok sevdiğim iki insanı.
Ramón!
Stella!
Onu da alacak mısın?
Ailenin sana yaptıkları...
ve söyledikleri, kendi günahları.
Ama senin yaptıkların...
senin suçun, Sarah.
Hepsinden sen sorumlusun.
Ben hikayeni anlatırım.
Gerçek hikayeyi. Gerçekleri anlatırım.
Ama bu öfke...
bu öfke durmalı, Sarah.
Kanını kullan.
Sarah Bellows masumdu.
O gerçeği biliyordu.
Onları durdurmaya çalıştı.
O cesurdu.
O yaralıydı.
Onu mahvettiler.
Bunları kendi ailesi yaptı.
Açgözlülükleriyle.
Yalanlarıyla.
Günahlarıyla.
Ben hikayeni anlatırım.
Artık bu işin peşini bırakabilirsin.
Bırakabilirsin, Sarah.
Hikayeler acıtır.
Hikayeler iyileştirir.
Tekrar tekrar anlatırsak, gerçek olurlar.
O kadar güçlülerdir.
Hikayeler bizi biz yapar.
İyi olduğuna çok sevindim.
Sarah’dan öğrendiğim bir şey varsa...
O da asla pes etmemektir.
Sarah’nın hikayesini söz verdiğim gibi anlattım.
Soluk, yalnız kızı yazdım.
Karanlıkta hikayeler yazan.
Ailesinin onu nasıl bir canavara çevirdiğini yazdım.
Korku Hikayemizin Ardındaki Gerçek
Bazı insanlar bana inandı, çoğu inanmadı.
Çünkü tıpkı Sarah gibi
ben de yalnız bir kızdım.
Korkunç hikayeler anlatma konusunda da iyiydim.
Mektup yazar mısın?
Her gün.
Görüşürüz.
Senin adın ne, evlat?
Ramón Morales.
Hikayeler bize umursamayı öğretir.
Birbirimize ihtiyacımız olduğunu itiraf edecek cesareti verir.
Bize ziyaret edecek bir ev verirler.
Lütfen yakında evinde ol.
Sevgiler, Stella
Chuck ve Auggie hala yoklar.
Ama onları geri getirmenin bir yolunu biliyorum.
Bunun sırrı kitabın içinde.
Onları bulana kadar da
asla durmayacağız.
KORKU HİKAYELERİ